Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ 10 ΕΝΟΤΗΤΕΣ


Θέλω να ξεκινήσω τον πνευματικό αγώνα αλλά δεν ξέρω τι να κάνω

 
Ο άνθρωπος, εκτός από φθαρτό σώμα, έχει και ψυχή η οποία είναι αθάνατη. Απόδειξη αυτού είναι οι χιλιάδες των Αγίων μας, τη βοήθεια και την παρουσία των οποίων, βιώνουν καθημερινά πολλοί άνθρωποι. Ενώ όμως φροντίζουμε το σώμα μας, έχουμε παραμελήσει την ψυχή μας και δεν επιζητάμε την ένωσή μας με το Θεό Πατέρα μας και την Αιώνια ζωή στη Βασιλεία Του. Θεωρούμε επίσης οτι καταφέρνουμε τα πάντα μόνοι μας, ενώ ο Χριστός μας είπε: «χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». Βγάλαμε λοιπόν το Χριστό από τη ζωή μας με αποτέλεσμα την πνευματική κρίση και ως συνέπεια και την οικονομική. Ο φιλεύσπλαχνος Θεός Πατέρας μας όμως μας περιμένει να επιστρέψουμε μετανοημένοι, επιζητώντας την Aιώνια ζωή στη Βασιλεία Του. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τώρα τονΠνευματικό Αγώνα της επιστροφής μας, διότι χρειάζεταιχρόνος για να αποδώσει καρπούς. Διαβάστε περισσότερα εδώ και πιο αναλυτικά στις 10 ενότητες αριστερά στην ιστοσελίδα, ή κάντε κλικ πάνω στο βιβλίο. Οι πηγές των κειμένων βασίζονται σε βιβλιογραφία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

1.ΞΕΡΙΖΩΜΑ ΠΑΘΩΝ
Με καθημερινή προσπάθεια και κοντά στην Εκκλησία και τον Πνευματικό μας, επιζητάμε μέσω του αγώνα μας, τη Χάρη του Κυρίου μας για να συνειδητοποιήσουμε καταρχήν και να αποβάλλουμε σταδιακά όλα τα κακά χαρακτηριστικά του εαυτού μας, όπως εγωισμός,υπερηφάνεια, φθόνος, φιλαργυρία, θυμός, φιληδονία,γαστριμαργία, πορνεία (σαρκικά πάθη), ακηδία (απροθυμία και αμέλεια για κάθε πνευματικό έργο), το ψέμα, κλπ, όλα αυτά δηλαδή που μας οδηγούν στην αμαρτία έναντι του Θεού καθημερινά, αντικαθιστώντας αυτά τα Πάθη με τις αντίστοιχες Αρετές. Ο δρόμος είναι δύσκολος και η συνήθεια κακός σύμμαχος, αλλά κοντά στην Εκκλησία και στα Ιερά Μυστήρια και με την καθοδήγηση του Πνευματικού Πατέρα που κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός οφείλει να έχει (η εύρεση του οποίου αποτελεί πρώτη κίνηση για τον πνευματικό αγώνα), όλα είναι δυνατά με τη Χάρη του Θεού, αφού ο Θεός «χαρίζει» τη λύτρωση από τα πάθη ως «δώρο» σε όσους αγωνίζονται, σύμφωνα με το πάνσοφο σχέδιό Του, όπως Εκείνος γνωρίζει. 

2. ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΑΡΕΤΩΝ
Ο αγώνας μας για τη θεραπεία των Παθών, μας οδηγεί στην σταδιακή αντικατάσταση τους με Αρετές, όπως η ταπείνωση αντί για το πάθος του εγωισμού και υπερηφάνειας, η αγάπη αντί για το φθόνο, η ελεημοσύνη αντί για τη φιλαργυρία, η μακροθυμία αντί για την οργή, η νηστεία αντί για τη γαστριμαργία, η σωφροσύνη αντί για την πορνεία, ηπροσευχή αντί για την ακηδία κλπ. Χρειάζεται καθημερινός και επίπονος αγώνας, έχοντας ως πρώτη αρετή τη διάκριση(ως προϋπόθεση κάθε άλλης αρετής), τη δυνατότητα δηλαδή να διακρίνουμε κάθε φορά ποιό είναι το θέλημα του Θεού. Οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε πως ό,τι κατορθώνουμε με τον αγώνα μας είναι αποτέλεσμα της Χάρης του Θεού (δώρο δηλαδή), γι αυτό δεν πρέπει ποτέ να υπερηφανευόμαστε, διότι αυτό δηλώνει οτι δεν έχουμε την κορυφαία αρετή της ταπείνωσης, επομένως ότι αγώνα κάναμε, τον χάσαμε με την υπερηφάνεια μας. 

3. ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ
Αν θέλουμε να επικοινωνούμε με το Θεό Πατέρα μας και να δεχόμαστε τη Χάρη Του, τότε ο Εκκλησιασμός μας πρέπει να είναι τακτικός, οπωσδήποτε και κάθε Κυριακή (ημέρα αφιερωμένη στον Κύριο – εξού και το όνομα Κυριακή – γι αυτό και πρέπει να αποφεύγουμε την εργασία την ημέρα αυτή). Κατά τον εκκλησιασμό και ιδιαίτερα στη Θεία Λειτουργία (ακόμη περισσότερο όταν μετέχουμε στη Θεία Κοινωνία) λαμβάνουμε τη Χάρη του Θεού στη ζωή μας, ενισχύοντας τον Πνευματικό μας Αγώνα. Φροντίζουμε επίσης να εκκλησιαζόμαστε στις μεγάλες Εορτές της Εκκλησίας μας, αλλά και καθημερινά σε πρωινές Ακολουθίες, (Όρθρος και Θεία Λειτουργία), στον Εσπερινό το απόγευμα, ή σε κατανυκτικές Ιερές Αγρυπνίες το βράδυ. Μέσα στην Εκκλησία δοξάζουμε και προσευχόμαστε στο Θεό Πατέρα μας, γνωρίζοντας οτι η δύναμη της κοινής προσευχής είναι κατά πολύ ανώτερη από την ατομική, όπως μας έχει πει ο ίδιος ο Χριστός, αλλά και συμμετέχουμε σταΙερά Μυστήρια, όπως η Εξομολόγηση, η Θεία Κοινωνία και το Ιερό Ευχέλαιο.

4. ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ
Πρώτη Εντολή στην Αγία Γραφή είναι να αγαπήσουμε το Θεό Πατέρα μας με όλη την καρδιά μας και την ψυχή μας και δεύτερη, όμοια της πρώτης, να αγαπήσουμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να έλθουμε στο δρόμο του Χριστού μετανοημένοι και αποφασισμένοι να αποβάλουμε τον κακό μας εαυτό. Ο Χριστός, όπως ο ίδιος μας είπε, ήλθε στον κόσμο για να καλέσει»ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν» (Κατά Λουκάν, κεφ.5, στ.32), γι αυτό μας παρέδωσε ο ίδιος το Ιερό Μυστήριο της Εξομολόγησης, ως φιλεύσπλαχνος που είναι, διαγράφοντάς μας τις αμαρτίες μας, όταν με ειλικρίνεια και συντριβή καρδιάς μετανοούμε και τις εξομολογούμαστε στον Πνευματικό μας Πατέρα. Δεν πρέπει όμως να απελπιζόμαστε εάν ξαναπέσουμε στην ίδια αμαρτία, αλλά να ερχόμαστε πάλι στην Εξομολόγηση, στο «λουτρό της ψυχής»(αρκεί να μη γίνεται αυτό με πονηριά), για να καθαριζόμαστε, όπως καθαρίζουμε και το σώμα μας ξανά και ξανά.

5. ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Το Ιερό Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας μας ενώνει με το Θεό Πατέρα μας και μας ενδυναμώνει πνευματικά και σωματικά, ενισχύοντας τον πνευματικό μας αγώνα και μας οδηγεί στην Αιώνια ζωή. Όπως μας είπε ο Χριστός: «…ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Yἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς» και «…ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ.» (Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιον Κεφ.6, στ.53,56). Η Θεία Κοινωνία πρέπει να είναι συχνή, με την κατάλληλη πνευματική και σωματικήπροετοιμασία (νηστεία, εγκράτεια, αγώνα ενάντια στα πάθη) και σύμφωνα με τις υποδείξεις του Πνευματικού μας Πατέρα. Στο Ιερό αυτό Μυστήριο, το οποίο τελείται μέσα στη Θεία Λειτουργία, θυσιάζεται ο ίδιος ο Χριστός και αυτό που μεταλαμβάνουμε είναι πραγματικό Σώμα και Αίμα Χριστού. Ας γίνει μέλημά μας και επιθυμία μας λοιπόν η τακτική Θεία Κοινωνία, όπως θα μας συμβουλέψει ο Πνευματικός μας. 

6. ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Ο Θεός Πατέρας μας, ως φιλεύσπλαχνος που είναι, χαρίζοντάς μας τα πάντα, μας έχει δώσει τη δυνατότητα να επικοινωνούμε μαζί του μέσω της προσευχής. Ο Χριστός μας είπε: «πάντα ὅσα ἂν προσευχόμενοι αἰτεῖσθε, πιστεύετε ὅτι λαμβάνετε, καὶ ἔσται ὑμῖν» (Κατά Μάρκον, κεφ.11, στ.24). H προσευχή μας μπορεί να είναι είτε δοξολογία, είτε παράκληση, μέσω και των πρεσβειών της Παναγίας και των Αγίων της Εκκλησίας μας, εφόσον βέβαια τα αιτήματά μας είναι προς το συμφέρον της ψυχής μας, κάτι που μόνο ο Θεός γνωρίζει καλύτερα. Κατά τον Απόστολο Παύλο η προσευχή γίνεται «ἀδιαλείπτως», που σημαίνει καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, οπωσδήποτε όμως το πρωί και το βράδυ (διαβάζοντας το Απόδειπνο και τους Χαιρετισμούς στην Παναγία μας), πριν και μετά το φαγητό, στον Εκκλησιασμό αλλά και διαρκώς μπορούμε να λέμε την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με». Επίσης προσευχόμαστε για όλους τους ανθρώπους, ζώντες και κεκοιμημένους, ακόμη και για τους εχθρούς μας.

7. ΝΗΣΤΕΙΑ
Η νηστεία ταπεινώνει το σώμα και περιορίζει τα σαρκικά πάθη, ενώ ανυψώνει και ενδυναμώνει πνευματικά παράλληλα τον άνθρωπο. Η νηστεία ήταν η πρώτη εντολή στον Αδάμ και την Εύα και μας τη δίδαξε και ο ίδιος ο Χριστός με το παράδειγμά του όταν νήστεψε 40 ημέρες στην έρημο. Η Εκκλησία μας έχει ορίσει τις Νηστείες που οφείλουμε να τηρούμε, οι οποίες θα πρέπει να συνοδεύονται παράλληλα με αποχή και από άλλα αμαρτήματα, σαρκικά και πνευματικά. Έτσι λοιπόν, με την καθοδήγηση του Πνευματικού μας Πατέρα, όπως αυτός θα κρίνει, ανάλογα με την πνευματική και σωματική μας κατάσταση (της υγείας μας), θα πρέπει κατά το δυνατόν να τηρούμε τη νηστεία της Τετάρτης και Παρασκευής (αποχή από κρέας και λάδι), τη νηστεία της περιόδου των Χριστουγέννων, της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, των Αγίων Αποστόλων, του Δεκαπενταύγουστου της Παναγίας κλπ.

8. ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΛΟΓΟΥ
Η τακτική μελέτη του Λόγου του Θεού, μας βοηθάει να είμαστε συνειδητοποιημένοι Χριστιανοί και μας φωτίζει πνευματικά με το Φως του Χριστού στη ζωή μας. Η μελέτη της Αγίας Γραφής, ιδιαίτερα της Καινής Διαθήκηςαρχικά, θα πρέπει να είναι ο πρώτος μας στόχος, ακόμη και αν διαβάζουμε μία σελίδα καθημερινά. Επίσης οι Βίοι των Αγίων, καθώς και η μελέτη άλλων πνευματικών ορθόδοξων βιβλίων των Πατέρων της Εκκλησίας μας θα πρέπει να μπει στο πρόγραμμά μας, για να ενδυναμωνόμαστε πνευματικά. Τέλος, το άκουσμα χριστιανικών ομιλιών από Πατέρες της Εκκλησίας μας, είτε με απευθείας συμμετοχή σε κηρύγματα που λαμβάνουν χώρα στις Ενορίες, είτε μέσω ραδιοφώνου, διαδικτύου, ή άλλων μέσων, πρέπει να γνωρίζουμε ότι μας βοηθάει πνευματικά, γι αυτό και θα το επιδιώκουμε όταν και όπου μπορούμε.
9. ΟΛΗ Η ΖΩΗ ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ
Όλη μας η ζωή πρέπει να είναι Ομολογία Χριστού, εφαρμόζοντας το Λόγο του Κυρίου μας στην πράξη, στην οικογένειά μας, στους συγγενείς και φίλους μας, στη δουλειά μας, στον πλησίον μας γενικότερα, ακόμη και η ομιλία μας, το ντύσιμό μας, η συμπεριφορά μας κλπ. πρέπει να εναρμονίζονται με την ευσέβεια και την αγάπη προς το Θεό Πατέρα μας και το συνάνθρωπό μας. Η αγάπη, η συγχωρητικότητα, η πραότητα, η ελεημοσύνη, η αλήθεια και ειλικρίνεια και όλες οι αρετές που σταδιακά καλλιεργούμε, θα αποδεικνύονται καθημερινά στη ζωή μας, στη σχέση μας με τους άλλους ανθρώπους, διαφορετικά δεν έχουμε καταφέρει τίποτε. Προσοχή όμως: αν είμαστε μόνο «καλοί άνθρωποι», αλλά δεν φροντίζουμε να είμαστε παράλληλα και «καλοί Χριστιανοί», κοντά στην Εκκλησία και τα Ιερά Μυστήρια, τότε επίσης δεν καταφέραμε τίποτε, σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας μας. 

10. ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ
Όλοι οι άνθρωποι βρισκόμαστε καθημερινά σε έναν αόρατο πόλεμο με το διάβολο και τους δαίμονες που είναι υπαρκτά πνεύματα, όπου ο Θεός επιτρέπει να υπάρχουν, βάση του αυτεξούσιου που τους έχει δώσει, όπως και σε μας (δηλ. το αν θέλουμε να Τον ακολουθούμε, ή όχι). Οι δαίμονες εναντιώνονται σε κάθε τι καλό που ο άνθρωπος δημιουργεί, περισσότερο δε στον αγωνιστή Χριστιανό, παρά στον αδιάφορο, με σκοπό να χάσει τη σωτηρία της ψυχής του. Το αποτέλεσμα της μάχης αυτής κρίνεται στο τέλος αυτής της ζωής μας, για να οδηγηθεί η ψυχή μας στη συνέχεια, είτε κοντά στο Θεό και στην αιώνια ευτυχία, είτε μακριά Του, στην αιώνια δυστυχία. Και επειδή δεν γνωρίζουμε ποιά είναι η τελευταία ημέρα αυτής της ζωής μας, γι αυτό θα αγωνιζόμαστε κάθε μέρα σαν να ήταν η τελευταία. Σημαντικό επίσης είναι η συνεχής μνήμη τουΘεού στη ζωή μας, αλλά και η μνήμη του θανάτου μας, τηςτελευταίας στιγμής της ζωής μας, καθώς επίσης η μνήμη του Παραδείσου που θέλουμε να κληρονομήσουμε, αλλά και της φοβερής κολάσεως που πρέπει να αποφύγουμε.

Το βιβλίο δημοσιεύεται ΔΩΡΕΑΝ στο διαδίκτυο, στο ιστολόγιο «ΔΡΟΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» 
http://dromosorthodoxias.blogspot.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...