Το ελαιόλαδο της φετινής χρονιάς, συγκομίζεται και οσονούπω θα φτάσει στα ράφια των καταστημάτων από όπου και θα το προμηθευτούν οι καταναλώτες. Τι γίνεται όμως όταν ο καταναλωτής στέκεται στο ράφι και νιώθει ”πελαγωμένος”, με τις δεκάδες επιλογές ελαιολάδου; Διαφορετικές συσκευασίες, εμπορικές ονομασίες και ισχυρισμοί για την ποιότητα συχνά δυσκολεύουν την διαδικασία επιλογής, αφού ο καταναλωτής δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσει τι πραγματικά αγοράζει. Ορισμένες ενδείξεις έχουν συγκεκριμένο επιστημονικό και νομοθετικό περιεχόμενο, ενώ άλλες χρησιμοποιούνται κυρίως για εμπορικούς λόγους. Ας δούμε παρακάτω, ποια είναι τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουν οι καταναλωτές όταν αγοράζουν ελαιόλαδο.
1. Δεν είναι όλα τα ελαιόλαδα εξαιρετικά παρθένα
Η πρώτη παρανόηση αφορά την κατηγορία του προϊόντος. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο είναι η ανώτερη εμπορική κατηγορία παρθένου ελαιολάδου. Για να χαρακτηριστεί έτσι, πρέπει να πληροί συγκεκριμένα φυσικοχημικά κριτήρια, ενώ στην οργανοληπτική αξιολόγηση δεν πρέπει να παρουσιάζει κανένα ελάττωμα και πρέπει να έχει φρουτώδη χαρακτήρα. Η ελεύθερη οξύτητά του δεν επιτρέπεται να ξεπερνά το 0,8%.
Αντίθετα, το προϊόν που πωλείται ως «ελαιόλαδο» και όχι ως παρθένο ή εξαιρετικό παρθένο αποτελεί μείγμα εξευγενισμένου ελαιολάδου και παρθένων ελαιολάδων. Ο εξευγενισμός απομακρύνει ανεπιθύμητες οσμές, γεύσεις και άλλες ουσίες, αλλά περιορίζει σημαντικά και τα φυσικά αρωματικά συστατικά. Επομένως, η σωστή ανάγνωση της εμπορικής κατηγορίας είναι το πρώτο βήμα για μια ενημερωμένη αγορά.
2. Η ημερομηνία συγκομιδής δεν είναι η ημερομηνία λήξης
Το ελαιόλαδο δεν βελτιώνεται με τον χρόνο, όπως συμβαίνει με ορισμένα κρασιά. Αντίθετα, από τη στιγμή της παραγωγής του αρχίζει σταδιακά να χάνει μέρος των αρωμάτων και των αντιοξειδωτικών συστατικών του. Η ταχύτητα αυτής της υποβάθμισης εξαρτάται κυρίως από την έκθεση στο οξυγόνο, στο φως και στη θερμότητα.
Η ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας δεν ταυτίζεται με την ημερομηνία συγκομιδής. Η πρώτη αφορά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο παραγωγός εγγυάται ότι το προϊόν διατηρεί τα χαρακτηριστικά του, εφόσον φυλάσσεται σωστά. Η δεύτερη δείχνει πότε πραγματοποιήθηκε η συγκομιδή.
Η αναγραφή του έτους συγκομιδής είναι προαιρετική βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και επιτρέπεται μόνο όταν το 100% του περιεχομένου προέρχεται από τη συγκεκριμένη συγκομιδή. Για τον καταναλωτή αποτελεί χρήσιμη πληροφορία, χωρίς όμως να υποκαθιστά τον έλεγχο της ποιότητας.
3. Η ψυχρή εξαγωγή δεν είναι απλώς ένας εμπορικός όρος
Η φράση «πρώτη ψυχρή έκθλιψη» χρησιμοποιείται συχνά στις ετικέτες, αλλά δεν περιγράφει τη συνήθη σύγχρονη διαδικασία παραγωγής. Στα περισσότερα σύγχρονα ελαιοτριβεία ο ελαιόκαρπος αλέθεται και η ελαιοζύμη οδηγείται σε συστήματα φυγοκέντρησης, από τα οποία διαχωρίζεται το λάδι.
Η νομοθεσία διακρίνει δύο συγκεκριμένες ενδείξεις. Η «πρώτη ψυχρή πίεση» αφορά παραδοσιακά συστήματα υδραυλικών πιεστηρίων, με θερμοκρασία κάτω από 27°C. Η «ψυχρή εξαγωγή» αφορά την παραλαβή του λαδιού με διήθηση ή φυγοκέντρηση, επίσης σε θερμοκρασία κάτω από 27°C. Επομένως, η ένδειξη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται αυθαίρετα. Προϋποθέτει ότι τηρούνται οι συγκεκριμένες τεχνολογικές συνθήκες.
4. Το πράσινο χρώμα δεν αποδεικνύει ανώτερη ποιότητα
Ένα έντονα πράσινο ελαιόλαδο μπορεί να δημιουργεί την εντύπωση φρεσκάδας, αλλά το χρώμα δεν αποτελεί ασφαλές κριτήριο ποιότητας. Επηρεάζεται από την ποικιλία, το στάδιο ωρίμανσης και την περιεκτικότητα του καρπού σε χλωροφύλλες και άλλες χρωστικές ουσίες. Για το λόγο αυτό στις επίσημες οργανοληπτικές αξιολογήσεις χρησιμοποιούνται σκούρα ποτήρια. Στόχος είναι ο δοκιμαστής να μην επηρεάζεται από την εμφάνιση του δείγματος και να επικεντρώνεται αποκλειστικά στα αρώματα και στις γευστικές του ιδιότητες.
5. Το εξαιρετικό παρθένο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο μαγείρεμα
Υπάρχει η αντίληψη ότι το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο πρέπει να καταναλώνεται αποκλειστικά ωμό. Στην πραγματικότητα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο σοτάρισμα, στο ψήσιμο και στο τηγάνισμα, αρκεί να εφαρμόζονται σωστές συνθήκες μαγειρέματος.
Η υψηλή περιεκτικότητά του σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα και η παρουσία φυσικών αντιοξειδωτικών συμβάλλουν στη σχετικά καλή θερμική του σταθερότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι παραμένει αναλλοίωτο στη θερμότητα. Η παρατεταμένη θέρμανση και η επαναλαμβανόμενη χρήση προκαλούν οξείδωση και υποβάθμιση των συστατικών του.
6. Το «light» δεν σημαίνει λιγότερες θερμίδες
Η ονομασία light χρησιμοποιείται συχνά για ελαιόλαδα με ηπιότερη γεύση και οσμή, τα οποία έχουν υποστεί εξευγενισμό. Δεν σημαίνει ότι περιέχουν λιγότερα λιπαρά ή σημαντικά λιγότερες θερμίδες. Όλα τα ελαιόλαδα έχουν παρόμοια ενεργειακή αξία και περίπου 9 θερμίδες ανά γραμμάριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου